Inny rodzaj medycyny

Ajurweda to system medycyny naturalnej. Jego celem jest utrzymanie zdrowego ciała oraz ducha. Masaż jest dostosowywany do poszczególnych osób poprzez odpowiednie dobieranie olejków, ruchów oraz technik masowania. Wiele zależy tu od ciała oraz typu skóry. Zanim wybierzemy się na taki masaż warto się dowiedzieć co to jest. .

Na czym polega masaż ajurwedyjski?

Przekonaniem ajurwedy jest to, że wszystkie formy życia posiadają mieszankę bioenergii, które są znane jako vata, pitta i kapha. Ta idea zbliżona jest do podziału żywiołów na wodę, ogień, ziemię. Bioenergia danej osoby określa jaki styl życia jest dla niej najzdrowszy. Między innymi jakie ćwiczenia powinna wykonywać lub co powinna jeść.

W zakresie ajurwedy są zarówno suplementy diety, suplementy ziołowe, jak również joga, medytacja i terapia masażem. Wszystko jest indywidualnie dobierane do poszczególnych osób.

Masaż ajurwedyjski wykorzystuje olejki eteryczne. Techniki masażu są bardzo zróżnicowane, od bardzo tradycyjnych, aż do ściskania skóry. Wykwalifikowany pracownik masażu skupia się na specjalnych punktach na ciele, podobnych do tych, które są używane podczas akupunktury.

masaż ajurwedyjski

Jakie są wskazania do powyższego masażu?

Masaż pomaga oczyścić organizm ze szkodliwych produktów przemiany materii oraz z toksyn, zwiększa odporność organizmu, pomaga zachować zdrowie, poprawia również ogólne samopoczucie.

Przed poddaniem się zabiegowi

  • Przed pierwszym zabiegiem terapeuta zadaje wiele pytań
  • Kobieta, która jest w ciąży lub ciążę podejrzewa powinna poinformować o tym terapeutę, ponieważ nie wszystkie olejki eteryczne można stosować w ciąży
  • Zdarza się, że osoba wykonująca masaż często powtarza mantry
  • Jest to masaż, który trwa około 1 godziny
  • Przed masażem należy zapytać, co powinno się mieć na sobie. Ten typ masażu jest bardzo oleisty, więc lepiej założyć coś starego, żeby nie szkoda było tego wyrzucić.

Medycyna naturalna stała się bardzo popularna. Zyskuje coraz więcej zwolenników. Masaż ajurwedyjski dla niektórych stał się sposobem na życie, ponieważ bardzo im odpowiada dopasowanie jego technik do człowieka. Warto więc wybrać się do gabinetu masażu, porozmawiać, rozważyć wszystkie za i przeciw ze specjalistą. Bardzo często w łatwy sposób możemy pozbyć się dolegliwości, które męczą nas od wielu lat. Próbujmy nowych technologii.

Więcej o masażu ajurwedyjskim zobaczyć można na poniższym nagraniu:

W zdrowym ciele zdrowy duch

Masaż jest zabiegiem fizjoterapeutycznym, polegającym na sprężystym odkształcaniu tkanek. To zespół ruchów, które wywierają ucisk na tkanki, polegającym na wykorzystaniu przez masażystę pewnych ruchów w określonym tempie, z odpowiednią siłą, w zgodzie z przebiegiem mięśni, tkanek, naczyń krwionośnych oraz limfatycznych, od ich obwodu serca. Wykonanie masażu powinno być rytmiczne, bez rozciągania skóry. Masaż wykonujemy w celu leczniczym, relaksacyjnym lub w celu przygotowania mięśni do wysiłku.

masaż

Rodzaje masażu

Abhyanga, klasyczny, proszkowo–olejowy udvartana, sportowy, izometryczny, segmentalny, synkardialny, łącznotkankowy, orientalny, balijski, podwodny, natryskowy, wibracyjny, pneumatyczny, podciśnieniowy, tajski, sensoryczny, ajurwedyjski, tajski, indonezyjski i wiele innych.

Jakie są techniki masażu klasycznego?

Technika rozcierania, technika głaskania, technika wyciskania, technika oklepywania, technika ucisku, technika ruchów biernych.

Historia masażu

Historia masażu wywodzi się już ze starożytności, kiedy stał się on uzupełnieniem obrzędów religijnych, a potem oddziaływań medycyny ludowej. Zapoczątkowany został w Chinach i Indiach, stanowił on naturalną metodę leczniczą. Już nawet Hipokrates wskazywał na wykorzystanie masażu w poszczególnych chorobach. Już w starożytnej Grecji masowano sportowców przed zawodami po to, by natłuścić ich ciała oliwką. Średniowiecze było epoką, w której nastąpił zastój nauk medycznych, więc także masaż leczniczy przestał być stosowany.

W wieku XVI techniką masażu zajął się francuski lekarz. Wtedy masaż został ogłoszony oficjalną metodą leczenia. W XVII wieku lekarz Friedrich Hoffman zajął się tym samym zagadnieniem i opracował program stosowania masażu w różnych przypadkach chorobowych. W XIX wieku szwedzki lekarz Per Henrik Ling został współautorem książki „Szwedzka gimnastyka” w zakres której wchodzi masaż leczniczy. Ogólne zasady masażu określił lekarz holenderski Johan Mezger. To właśnie on powołał do życia szkołę masażu klasycznego. Duży wpływ na rozpowszechnienie masażu miała też polska myśl naukowa. Masaż był traktowany na równi z innymi działami wiedzy medycznej, a to wszystko dzięki publikacjom naukowym lekarza Izydora Zabłudowskiego. Później powstawały nowe metody masażu: limfatyczny, segmentarny, okostnowy, łącznotkankowy.

Szkoły i kursy coraz popularniejsze

Coraz popularniejsze stają się szkoły masażu, szczególnie uczelnie wyższe, ale również kursy. Stale powiększa się liczba osób, które wybierają szkolenia z zakresu masażu, w celu zdobycia zawodu lub dodatkowych kwalifikacji, które pozwolą potem zdobyć dodatkowe pieniądze. Dzięki takim kursom możemy otrzymać certyfikat, który na pewno przyda nam się w momencie, kiedy zaczniemy szukać pracy w ośrodkach masażu, czy w spa. Warto dziś zwracać uwagę na to, co popularne i iść w danym kierunku po to, by znaleźć w przyszłości bardzo dobrze płatne zajęcie. Umiejętności takie przydadzą nam się także w życiu codziennym. Warto więc korzystać z różnych form dokształcania się.

Manualni terapeuci

Manipulacja powięzi to rodzaj terapii manualnej stworzony przez Luigiego Stecco, fizjoterapeutę z Włoch. Wyżej wymieniona metoda rozwijała się przez ostatnie 30 lat dzięki badaniom anatomicznym oraz praktyce klinicznej.

Metoda koncentruje się na powięzi mięśniowo–szkieletowej, pozwala na identyfikację specyficznie zlokalizowanych stref powięzi, które łączą się z określonymi zaburzeniami ruchomości. Omawia ona całościowy system powięziowy, zacząwszy od rozwoju embrionalnego, poprzez jego budowę fizjologiczną, aż po rolę propriocepcji.

Szczegółowe modele biomechaniczne pomagają przy wyborze konkretnych punktów, które wymagają leczenia, oczywiście po ustaleniu, który ruch jest bolesny i ograniczony. Gdy zastosujemy odpowiednią manipulację, bądź mobilizację danej strefy powięziowej, nastąpi przywrócenie ruchomości, a w konsekwencji zmniejszy się ból.

Manipulacja powięziowa obejmuje techniki stosowane w leczeniu powięzi głębokiej oraz jej składowych mięśniowych: namięsna, śródmięsna, omięsna. Mobilizacja powięziowa oznacza techniki, które stosuje się w leczeniu okołostawowych składowych powięzi głębokiej: więzadeł, troczków, przegród międzymięśniowych.

joga5

Bez bólu

Jeżeli ból dotyczy jednego segmentu na ciele to wykonuje się identyfikację dokładnej części stawu, gdzie manifestuje się ból. Wskazuje to na zaburzoną jednostkę mięśniowo–powięziową, którą trzeba poddać leczeniu. Jeśli ból występuje w kilku segmentach, natomiast analiza wykazuje, że jego dystrybucja odpowiada pewnej płaszczyźnie przestrzennej, to będzie trzeba przywrócić posturalną równowagę. Gdy ból jest ciężki do określenia, a nasilają go złożone czynności motoryczne, to trzeba ustalić zaburzoną spiralę, następnie poddać ją leczeniu. Wyżej wymienione teorie są wspierane przez wiele cytatów z tekstów anatomicznych.

Fascynujące zagadnienia

Bardzo fascynujące w tym wszystkim jest to, że w tym labiryncie włókien oraz płaszczyzn tworzących skomplikowane układy trójwymiarowe, manualni terapeuci swoimi zabiegami mają realny wpływ na funkcjonowanie tego ciekawego mikrokosmosu. Zabiegi manualne mają ogromny wpływ na mechaniczne właściwości powięzi. Powięź jest bardzo cierpliwa i powtarzające się urazy w mechanizmach przeciążeń, uszkodzenia strukturalne i niekompetentny dotyk, mają bardzo duże właściwości adaptacyjne. Na poziomie mikroskopowym występują zaburzenia ukrwienia i drenażu narządów trzewnych, centralnego systemu nerwowego, układu dokrewnego.